.................

کاش می شد آدمی

وطنش را...

همچون بنفشه ها..

با خود ببرد..

هر کجا که خواست...................

تنها چيزيه كه الان ميتونم بگم!!........

گاه زخمی که به پا داشته ام....

زیرو بم های زمین را،

به من اموخته است..............

(یه جایی خوندمش..یادم نمیاد کجا!)

........................

نوشته هایم را دوست میدارم!

عکس ها را هم!فکر کردن را هم!!....

زندگی را هم!!! خودم را و انچه بودنم را اثبات می کند را هم!!........

پ.ن.چقدر دلمان برای اینجا تنگ شده بوده میباشید!..

برمیگردم..!فعلا!